Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Posts Tagged ‘thaya somasudram’

சிறுவர் போர் வீரர்களின் உளவியல் பிரச்சினைகள்

(பகுதி 1)

– பேராசிரியர். தயா சோமசுந்தரம் மற்றும் கலாநிதி. எம்.ஜயதுங்க

உலகின் பலநாடுகளிலும் சிறுவர்களை ஆயுத மோதல்களில் பயன்படுத்தி வருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆபிரிக்கா, ஆசியா,மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்கா போன்றவற்றில் உள்ள நாடுகளில் இருக்கும் பல்வேறு கிளர்ச்சிக் குழுக்களும் மற்றும் எப்போதாவது ஒரு சில அரசாங்கங்களும், தங்களது ஆயுதப் போராட்டங்களில் சிறுவர்களை ஈடுபடுத்தி வருகிறார்கள். 18வயதுக்கு கீழ்பட்ட ஆண் மற்றும் பெண் என இருபாலாரையும் கொண்ட சுமார் 30,000 சிறுவர்கள் இன்று உலகெங்கிலுமுள்ள சுமார் 30 போராட்டங்களில் தொடர்பு பட்டுள்ளார்கள். (2001ம் ஆண்டின் சிறுவர் போர் வீரர்களைப்பற்றிய உலகளாவிய அறிக்கையின்படி).அநேகமாக இந்தச் சிறுவர்கள் அவர்கள் பெற்றோர்களிடமிருந்து கடத்தப்பட்டு, மற்றும் அவர்களுக்கு போதனைகளை ஊட்டி, சுருக்கமான சிறு பயிற்சிகளை வழங்கி, வளர்ந்த கிளர்ச்சி அங்கத்தவர்களுடன் சேர்த்து, பூரண ஆயுதப்பயிற்சியும் மற்றும் பூரணமான ஆயுதங்களையும் வைத்திருக்கும் அரசாங்க படைகளை எதிர்த்து போராடுவதற்காக அனுப்பப்படுகிறார்கள்.

ஏராளமான சிறுவர் போர் வீரர்கள் யுத்தத்தின்போது கொல்லப்பட்டுவிடுகிறார்கள். அதிலிருந்து தப்பிப் பிழைப்பவர்கள், ஆழமான உடல் மற்றும் உளவியல் பேரதிர்ச்சிகளினால் துன்பப்படுகிறார்கள். இத்தகைய பேரதிர்ச்சிகள் அவர்களது சமூக மற்றும் புலனறிவு வளர்ச்சிகளில் பாதிப்பை உண்டாக்குகிறது போர் முடிவடைந்ததும் அவர்கள் விடுதலை செய்யப்படுகிறார்கள், அல்லது தப்பியோடுகிறார்கள், சாத்தியமான வகையில் இவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினருடன் ஒன்றிணைவதற்கே பெரும்பாலும் முயற்சி செய்கிறார்கள். சிலர் படைக்கலைப்பு மற்றும் புனர்வாழ்வு நடவடிக்கைகள் ஊடாக செல்கிறார்கள். மீள் கல்வி நடவடிக்கைகள்,புனர்வாழ்வு, மற்றும் சமூக ஓருங்கிணைப்பு நடவடிக்கைகள் போன்றவைகள் இடம்பெற்றாலும்கூட, பெரும்பான்மையான சிறுவர் போர் வீரர்கள் தொடர்ந்தும் யுத்தத்தின் எதிர்மறை விளைவுகளால் தொடர்ந்தும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிறார்கள்.

1989ல் நடத்தப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபையின் சிறுவர்கள் உரிமைகள் மாநாட்டை (சி.ஆர்.சி) ஏற்றுக் கொண்டதன் பின்னரும்கூட, வயதுவந்த ஆண்களின் சுயசிந்தனைப்படி செயற்படவேண்டிய யுத்தமானது இன்னமும் சிறுவர்களை சுரண்டி வருகிறது. இந்த சிறுவர் போராளிகள் நிகழ்ச்சி மூலம், குழுக்களிடையே கலாச்சார அல்லது இன அடையாளத்தை தெளிவாக வரையறை செய்யும் கிடைமட்ட ஏற்றத்தாழ்வுகளை வெளிபடுத்தும் சூழ்நிலைகளை காணக்கூடியதாக உள்ளது. வன்முறை மற்றும் மோதல்களுக்கு வழிவகுக்கும், நிலையற்ற சமூகத்தன்மை குழுக்களிடையே அரசியல், பொருளாதார, மற்றும் சமூக பரிமாணங்களில் கடுமையான ஏற்றத்தாழ்வுகளை வளர்த்து வருகிறது. இன மற்றும் கலாச்சார இழப்புகள் சக்திவாய்ந்த அமைப்புகளை ஒன்று திரட்டும் முகவர்களாக மாறக்கூடியவை.

பலவீனமான மற்றும் குறைவான வளங்களை உடைய கிளர்ச்சிப்படைகள் மட்டுமல்லாது சில நேரங்களில் அரசாங்கங்கள்கூட சிறுவர்களை படைவீரர்களாக இணைக்கும் நிலையில் தங்கியிருந்தன. அநேகமாக வளர்ந்த படைவீரர்கள் கொல்லப்பட்டு, அல்லது போராட விருப்பமின்மையால் அல்லது ஆட்கள் கிடைக்காமல் போதல், போன்ற மனித சக்திகளின் பற்றாக்குறை ஏற்படும் சந்தர்ப்பங்களில் பலவீனமான தலைவர்கள் ,பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் போன்ற சமச்சீரற்ற போர் கருவிகளின் பக்கம் திரும்ப நேருகிறது. நவீன ஆயுதங்களின் பெருக்கம் காரணமாக சிறுவர்களினால்கூட அவைகளை எளிதில் கையாளக்கூடியதாக உள்ளது ( ஏகே 47 அல்லது ரி 56 போன்ற தாக்குதல் துப்பாக்கிகள், அல்லது சிறியரக நிலக்கண்ணி வெடி போன்றவை மிகவும் இலேசானதாகவும், கையாள்வதற்கு எளிதானதாகவும் உள்ளதால் சிறுவர்களுக்கு அவற்றின் பயன்படுத்தலைப் பற்றிய பயிற்சி வழங்குவது சுலபமாக உள்ளது),

மேலும் இந்த சிக்கலான சமன்பாடுகளின் உதவியால் ஆயுத வியாபாரிகளுக்கு அவற்றின் விநியோகத்தை உறுதி செய்வது முக்கியமானதாக உள்ளது. இந்த ஆயுத வியாபாரத்தினால் மிகப்பெரிய பொருளாதார இலாபம் கிட்டுவதோடு, அதன் தயாரிப்பு மற்றும் விநியோக பாதை என்பன பெரும்பாலும் சர்வதேச சமூகத்தின் ஈடுபாடுகளில் தங்கியிருக்கிறது. மேலும் போராட்டத்தின் நிலை கணிசமானளவு நுட்பமான திறன்களையும் பெற்றுள்ளது. பயிற்சியும் மற்றும் ஆயுதங்களும் பல்வேறு அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளிடமிருந்தே வருகிறது. யுத்தமுன்னிலையில் நிறுத்தப்படும் சிறுவர்களின் நிலை வளர்ந்த ஆண்களின் விளையாட்டில் உள்ள பகடைக்காய்களின் நிலையை ஒத்ததாக உள்ளது.

சிறுவர்களைக் கட்டாயமாக படையில் இணைப்பது, ஒருவகையான உடல், உணர்வு, மற்றும் தார்மீக துஷ்பிரயோகம் என்கிற வடிவத்தில் உள்ளதோடு, இன்னும் சொல்லப்போனால் 1998ல் டி சில்வா எமுதிய “தற்கொலைக்கான பதிலாள்” என்ற நூலில் வருவதைப் போல இருக்கும். எனினும் அது வெறுமனே சிறுவர்களின் ஆட்சேர்ப்பை கண்டிப்பதாகவோ அல்லது தடை செய்வதாக இருந்தால் மட்டும் போதாது, ஆனால் இன்னும் ஆழமான பல கேள்விகளை கேட்கவேண்டியிருக்கும்,

“சிறுவர்கள் ஏன் அதில் இணைகிறார்கள்?. அந்தப் பின்னணியை விளங்கிக் கொள்வதும் அதேபோல முக்கியமானதாகும், குறிப்பாக சிறுவர்கள் போர்வீரர்களாக மாறுவதற்கான முறையான காரணியை கண்டறிவதோடு,அதை நாங்கள் திறமையான முறையில் தடுக்க வேண்டுமானால் அந்த நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதற்காக பணியாற்ற வேண்டியது முக்கியமானதாகும். அதேநேரம் சிறுவர் போர் வீரர்களின் தற்காலிக காரணிகளையும் மற்றும் நிலமைகளை புரிந்துகொள்வது, மிகவும் விரிவானதும் மற்றும் திறமையானதுமான, படைக்கலைப்பு, புனர்வாழ்வு,மற்றும் அவர்களின் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் என்பனவற்றுடன் மீள ஒருங்கிணைதல் போன்றவற்றை வழிநடத்த தேவையான ஒரு புது வடிவத்தைக்கொண்ட நிகழ்ச்சித் திட்டத்தை அவர்களுக்காக உருவாக்க கூடியதாக இருக்கும்.

சிறுவர்களை போராடக் கட்டாயப்படுத்தும், சமூக – அரசியல்,பொருளாதார,மற்றும் உளவியற்காரணிகள் மிகவும் சிக்கலானவை. அவைகளை தள்ளக்கூடிய மற்றும் இழுக்க கூடிய காரணிகள் என பிரிக்க கூடியதாக உள்ளன. இந்த தள்ளும் – இழுக்கும் பிரிவுகளை பயன்படுத்தி சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் சிறுவர் தொழிலாளர்களை ஒழிக்கும் சர்வதேச திட்டத்தின்கீழ் மிகவும் விசேடமாக சிறுவர் போராளிகள் விடயத்தை கையாளலாம்.

அதிர்ச்சியான காயங்கள்

யுத்தத்தின்போதும் மற்றும் வன்முறை மோதல்களின்போதும், அந்த பொதுவான அனுபவங்களான தொடர்ச்சியான ஷெல் தாக்குதல்கள், குண்டு வீச்சுக்கள், உலங்கு வானூர்தி துப்பாக்கி சூடுகள், சுற்றிவளைப்புகள், தேடுதல் நடவடிக்கைகள், மரணங்கள்,காயங்கள், அழிவுகள், பெருந்தொகை கைதுமுயற்சிகள், தடுப்புக்காவல்கள், துப்பாக்கி சூடுகள், கையெறிகுண்டு வீச்சுக்கள்,மற்றும் கண்ணிவெடி தாக்குதல்கள் என்பனவற்றின் காரணமாக, சிறுவர்கள் அதிர்ச்சியுடன் கூடிய காயங்களுக்கு இலக்காக நேரிடலாம். யுத்த சூழலில் உள்ள சிறுவர்கள் தொடர்பான ஆய்வுக் கற்கைகள் வெளிப்படுத்துவது உதாரணத்துக்கு மொசாம்பிக் (றிச்மன் 1988) மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ்(சி.ஆர்.சி,1986) போன்ற அறிக்கைகள் மூலம் தெரிய வருவது கணிசமானளவு உளவியல் தாக்கங்கள் ஏற்பட்டுள்ளதாக.

வளரும் அவர்களின் மனங்களில் யுத்தம் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள், அதன் விளைவாக ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியான காயங்கள் மற்றும் கொடூரத்தனம் என்பன சிறுவர் போராளிகளாக அவர்கள் மாறுவதை மேலும் தீர்க்கமான நிலைக்கு தள்ளியிருக்கலாம். சிறுவர்கள்; மீதான நேரடி தாக்கத்துக்கு மேலதிகமாக, யுத்தத்தின் விளைவாக குடும்ப மற்றும் சமூக மட்டத்தில் கூட்டான வேதனைகளும் அதிர்ச்சிகளும் ஏற்பட்டிருக்கலாம். குடும்ப மற்றும் சமூக நடவடிக்கைகள், ஆதரவுக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் வலையமைப்புகள், நன்னெறி மற்றும் தார்மீக மதிப்புகள், இணைப்பு மற்றும் நோக்கம் என்பனவற்றில் ஒரு முறிவு ஏற்பட்டிருக்கலாம். இந்த நிச்சயமற்ற,பாதுகாப்பற்ற, மற்றும் நம்பிக்கையற்ற சூழலில் உள்ள சிறுவர்கள் அநேகமாக மாற்று வாய்ப்புகளை தேடுவது சகஜம், அதன்காரணமாக வசீகரிக்கும் சாத்தியங்களைப் பின்பற்றி பாதிப்பு ஏற்படக்கூடிய தெரிவுகளை மேற்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு தள்ளப்பட்டு விடுகிறார்கள். வன்முறை தண்டனை, மற்றும் அநீதி என்பனவற்றுடன் சேர்ந்து வளர்ந்ததின் விளைவாக கொடூரத்தனம் அவர்களிடம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது, மற்றும் பாதுகாப்பின்மை, தங்கள் பாதுகாப்புக்கான அச்சம், மற்றும் உண்மையான அச்சுறுத்தல்கள், (மற்றும் அவர்களின் கற்பனைகள், அவர்களின் குடும்பங்கள் மற்றும் சமூகங்கள்) என்பன, தங்களை பாதுகாக்க ஆயுதங்களை ஏந்தவும் பயிற்சிகளை மேற்கொள்ளவும் அவர்களைத் தூண்டுகிறது.

இழப்பு

இடம்பெயர்ந்த அநேக குடும்பங்கள், வருவாய், வேலை வாய்ப்பு ,மற்றும் உணவு என்பன கிடைக்காமல், இன்னல்பட்டபோது குறைந்தது அவர்கள் உண்பதற்கு உணவாவது கிடைக்குமே என்கிற நப்பாசையில் தங்கள் பிள்ளைகளில் ஒருவரை இணையும்படி ஊக்கப் படுத்தியிருக்கலாம். போர் அழித்து நாசப்படுத்திய இடங்களில் அதிகளவு போஷாக்கின்மை மற்றும்; உடல் நலக்குறைவு ஏற்பட்ட சம்பவங்கள் ஏராளம் இடம்பெற்றுள்ளன. சில இடங்களில் சுகாதார பாதுகாப்பு வசதிகளின் ஒதுக்கீடு மற்றும் விநியோகம் (அலுவலர்கள், மருந்துகள், உபகரணங்கள் என்பன) குறிப்பிடத்தக்க வகையில் விகிதாசாரமற்ற முறையில் உள்ளன. கல்வி மற்றும் பாடசாலைகள் ஒழுங்கற்ற அமைப்பாக மாறிவிட்டன. மேல் படிப்பு, விளையாட்டு, வெளிநாட்டு உபகாரச் சம்பளம் வழங்குதல், மற்றும் சில அதிக சலுகைகள் உள்ள குழுக்களுக்கு வழங்குவதைப் போன்ற வேலை வாய்ப்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது சில குழுக்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் கிட்டாமை போன்ற விடயங்களில் வாய்ப்பு பெறுவது அநேகமாக உண்மையான அல்லது அனுமானிக்கப்பட்ட அளவில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிலவுகின்றன. அதிகம் மனச்சாட்சி உணர்வு மற்றும் அக்கறை உள்ள பிள்ளைகள் இந்த இழப்புகளையும் பாகுபாட்டையும் காணும்போது அல்லது அதை தங்கள் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் அனுபவிக்க நேரும்போது அந்த நிகழ்வுகள் அவர்களை ஆயுத எதிர்ப்பு குழுக்களில் இணைவதற்கு தள்ளிவிடும்.

சமூக கலாச்சார காரணிகள்

மற்றொரு சக்தியான தள்ளிவிடும் காரணியாக இருப்பது சமூக அடக்குமுறை நடவடிக்கைகள், அங்கு கீழ் வகுப்பு மற்றும் சாதியினர், அதிகாரமும், சக்தியும், உள்ள மேல்மட்டத்தினாரால் ஒடுக்கப்படும் நடைமுறை. கீழ் வகுப்பை சேர்ந்த அநேகர் இந்த ஆயுத எதிர்ப்பு குழுக்களில் இணைந்ததும் இந்த அடக்குமுறை நடவடிக்கையிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான ஒரு வழியாக கருதியே.அதேபோல இளம் பெண்கள் ஆணாதிக்க அடக்குமுறைகளினால் தாங்கள் அனுபவிக்கும் பாலியல் அடக்குமுறையிலிருந்து தப்பி, விடுதலை பெறுவதற்கான ஒரு மார்க்கமாக இதனை கருதுகிறார்கள்.

இழுக்கும் காரணிகள்

பிள்ளைகள் அவர்களது வயது,போதிய முதிர்ச்சியடையாமை,ஆர்வம், மற்றும் சாகச்செயலகள் மீதுள்ள காதல் போன்றவை காரணமாக மோடிவித்தைக்காரனின் குழலோசையில் மயங்கி எளிதில் பாதிப்படைவதுபோல, பல்வேறு வகையான உளவியல் கவர்ச்சியில் மயங்கி அதன் பின் செல்கிறார்கள். யுத்த துணைக் கருவிகளை பகிரங்கமாக காட்சிப்படுத்துவது, போரில் இறந்த வீரர்களின் மரணச் சடங்குகள் நடத்தி அவர்களின் சுவரொட்டிகளை காட்சிப்படுத்தல், பேச்சுக்கள் மற்றும் காணொளிக் காட்சிகளை விசேடமாக பாடசாலைகளில் வெளியிடுவது, வீரப் பிரதாபங்கள், மெல்லிசைப் பாடல்கள்,மற்றும் கதைகள் போன்றவற்றை கூறி, தேசப்பற்று உணர்ச்சிகளை கிளறிவிட்டு ஒரு தியாகியாக மாறுவதற்கான பரபரப்பை ஊக்கிவித்து இணைவதற்கு நிர்ப்பந்திக்கும் சூழ்நிலை உருவாக்கப்படுகிறது. வெளியேறும் பகுதிகளில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை விதித்து, பொறிக்குள் அகப்பட்டதைப்போன்ற ஒரு உணர்ச்சியை உருவாக்கியதுடன் அதேபோல தொடர்ச்சியான ஆட்சேர்ப்பு நடைபெறுகிறது என்பதையும் உறுதிப்படுத்துவது. இராணுவத் தன்மையான பயிற்சிகள் ஒரு இராணுவ சிந்தனையையே ஊற்றெடுக்க வைக்கிறது.

யுத்தம் மற்றும் வன்முறையான சூழலில், சமூக கலாச்சார மற்றும் சமயத் தலைவர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள், சிறுவர்களை படையில் சேர்ப்பதை பாதுகாக்கவோ அல்லது எதிர்க்கவோ முன்வருவதில்லை. அரசாங்கத்தினால் செயற்படுத்தப்படும், பாரிய சுடுகலன்கள், துப்பாக்கிச் சூடுகள், குண்டுத் தாக்குதல்கள், ஏறிகணை வீச்சுகள், தடுத்து வைத்தல்கள், மற்றும் ஒரு சமூகத்துக்கு எதிரான சித்திரவதைகள் போன்ற பாகுபாடற்ற வன்முறைகள் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஊக்குவிப்பு காரணியாக உள்ளன.

உளவியல் ரீதியிலான விளைவுகள்

உளவியல் ரீதியிலான விளைவுகளை ஒருவர் பார்க்கும்போது,மரணம் மற்றும் காயமடைதல் என்பனவற்றுக்கு அப்பால், சிறுவர்களை ஆட்சேர்த்தல்,மிகவும் கொடூரமான செய்கையாக தோன்றுகிறது. எங்களிடம் சிகிச்சைக்கு வந்த அப்படியானவர்களிடம் நாங்கள் கண்டது அவர்களின் முழு உளவியல் நிறமாலையும்,நரம்புத் தளர்ச்சி நிலையிலிருந்து மன மற்றும் உணர்ச்சி அழுத்தங்கள், மற்றும் உளவழி அமுத்தங்களினால், உடல் நோய்களின் வடிவத்தில் மாற்றம் பெற்றிருப்பதையும், பி.ரி.எஸ்.டி எனப்படும் அதிர்ச்சிகளுக்கு பின்னான அழுத்த நோய் இன்னும் கடுமையான எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய வீரியம் மிக்கதாக மாறியிருப்பதை, அது அவர்களை உளவியல் மற்றும் சமூக ரீதியாக முற்றாக தகர்த்து விட்டிருந்தது.

பலவகையான ஆய்வுகள் தெரிவிப்பது இந்த சிறுவர் போர் வீரர்கள் , பி.ரி.எஸ்.டி எனப்படும் அதிர்ச்சிகளுக்கு பின்னான அழுத்த நோய் தோன்றுவதற்கான அதிகபட்ச ஆபத்து நிலையில் இருந்தார்கள். ஒக்கெல்லோ, ஒணென், மற்றும் மியுசிசிவ் என்பவர்களின் ஆய்வு (2007) 27 முதல் 34.9 விகிதம் வரையான உகண்டா நாட்டு சிறுவர் போராளிகள் இந்த பி.ரி.எஸ்.டி யினால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார்கள எனக் கண்டுபிடித்திருந்தது. கோர்ட்டும் மற்றவர்களும் மேற்கொண்ட ஆய்வுப்படி 75 நேபாளி சிறுவர் போராளிகள் (இது 52.3 விகிதம்) மன அழுத்த அறிகுறியை சந்தித்து இருப்பதாகவும்,65 பேர்கள் (46.1 விகிதம்)மனப் பதட்ட நிலைக்கு ஆளாகி இருப்பதாகவும், 78 பேர்கள் (55.3 விகிதம்) பி.ரி.எஸ்.டி நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருப்பதாகவும்,55 பேர்கள்(39 விகிதம்) பொது உளவியல் பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிருப்பதாகவும் ,மற்றும் 88 பேர்கள ்(62.4 விகிதம்) செயல்பாட்டு பலவீன நிலையில் உள்ளதாகவும் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீலங்காவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வின்படி வளர்ந்தவர்களைக் காட்டிலும் அதிக அளவிலான சிறுவர்கள் அதுவும் கட்டாயமாக படையில் இணைக்கப்பட்டவர்கள் பி.ரி.எஸ்.டி யினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். சோகமான மனநிலையில் இருந்தவர்கள் உட்பட நேர்காணல் செய்யப்பட்ட பெரும்பான்மையான சிறார்களின் உணர்வு மயமான பின்விளைவுகள், முன்னீடுபாடாக, தற்கொலை சிந்தனைகள், மற்றும் அச்சங்கள் என்பனவாகவே இருந்தன. இவர்களில் பெரும்பாலானோர்கள் அவர்களின் நடவடிக்கைகளின் விளைவாக தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களின் மரணம் மற்றும் சமூக அந்தஸ்து என்பனவற்றை இழந்து விட்டிருந்தார்கள். இந்த ஆய்விலிருந்து மேலும் கண்டறிந்தது, ஸ்ரீலங்காவில் வளர்ந்து வரும் எல்லா சிறார்களிடையே ஒரு தலைமுறை சிறுவர்கள் போரைத்தவிர வேறு எதையும் தெரியாதவர்களாக உள்ளதுடன் போதனைகளுக்கு உட்படுத்தப் பட்டிருப்பதால், தங்கள் எதிரிகளைப் பற்றி வெறுப்பான உணர்வுகளையே கொண்டிருக்கிறார்கள். அத்தடன் கட்டாயமாக படையில் இணைக்கப்பட்ட சிறுவர்கள் வறமையில் வாழும் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள். வசதியுள்ள குடும்பத்தை சேர்ந்த சிறுவர்கள் ஒன்றில் அந்த இடத்தைவிட்டு குடிபெயர்ந்தோ அல்லது அவர்களை கட்டாயமாக இணைத்தபின் விடுதலை செய்யப்பட்டோ இருக்கவேண்டும்(டிசில்வா,ஹோப்ஸ் மற்றும் ஹன்க்ஸ்,2001)

கார்பரினோ மற்றும் ஹோஸ்டென்லி(1993) தங்கள் ஆய்வில் தெரிவித்திருப்பது, அரசியல்; தொடர்பான வன்முறைகள் மற்றும் யுத்தம் என்பன நன்கு நடத்தப்பட்டு வரும் குடும்ப நலன்களுக்கு தீவிரமான ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. அநேகமான சிறுவர் போராளிகள் நீண்ட காலமாக தங்கள் பெற்றோர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர்களாகவும் மற்றும் அநேகமானவர்கள் குடும்ப உடமைகளின் உணர்வுகளை இழந்து விட்டவர்களாகவே உள்ளனர். அவர்களின் குடும்ப பிணைப்புகள் உடைந்து போய்விட்டன. இந்தச் சிறுவாகள் தங்கள் கலாச்சார, சமூக, மற்றும் தர்ர்மீக அடையாளங்களை இழந்துவிட்டிருக்கிறார்கள், அதன்காரணமாக அவர்கள் உளவியல் மற்றும் சமூக எதிர்விளைவுகளினால் பாதிப்படையக் கூடியவர்களாக இருக்கிறார்கள். பி.ரி.எஸ்.டி பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிருப்பவர்கள் போரைப்பற்றிய உள்ளுடுருவிய நினைவுகள் மற்றும் கடந்தகால நிகழ்வுகளின் மீட்டல்கள்,உணர்வுமயமான எழுச்சிகள், மரத்துப்போன உணர்வுகள் போன்ற பல்வேறுவகையான பதட்டமான நோய் அறிகுறிகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்களின் கடந்தகால அனுபவங்கள் தொடர்பாக தவிர்க்கப்பட வேண்டிய அநேக இடங்களும், உரையாடல்களும், உள்ளன. சில சிறுவர்கள் தங்கள் சொந்தக் கிராமங்களுக்கு திரும்பிச்செல்லத் தயக்கம் காட்டுவது அவமானம் அல்லது குற்ற உணர்வு காரணமாக இருக்கலாம். முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் விவரித்ததைப்போல சமூக நிலமைகள், பௌதீக இடங்கள், அல்லது கடந்தகாலத்தை பற்றிய மன உளைச்சல் அறிகுறிகளை தூண்டிவிடும் நடவடிக்கைகள் உட்பட அனைவற்றையும் திறமையாக அடையாளம் காண்பதை தவிர்ப்பதுடன், எதிர்காலத்திலும் அவைகளை தவிர்ப்பதற்கு ஏற்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். கடுமையான அதிர்ச்சி கலந்த மனஉளைச்சலை தூண்டிவிடக்கூடிய மீள் அனுபவத்தை ஏற்படுத்துவது பௌதீக இடங்கள், சில முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் முன்பு தாங்கள் பங்கேற்ற வன்முறையான மனிதாபிமானமற்ற அட்டூழியங்கள் நடைபெற்ற இடங்களை பார்ப்பதை தற்போது தவிர்த்து வருகிறார்கள்.

(தொடரும்)

Advertisements

Read Full Post »