Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Posts Tagged ‘melinchimunai’

கரம்பொன் செபஸ்தியார் ஆலயம் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு

கரம்பொன் செபஸ்தியார் ஆலயம் , கரம்பொன் தெற்கை சேர்ந்த திமிலருக்கும், வடக்கை சேர்ந்த , கேரளா “வேளாளருக்கும் ” சொந்தமானது. அக்கோயில் , இன்றைக்கும் உள்ள ஆதரத்தின்படி ( யாழ் – பெரிய கோவில் ஆவணபகுதியில் உள்ளது ) மீனவர்களின் / திமிலரின் வருமானத்திலேயே கோவிலின் பெரும்பகுதி கட்டப்பட்டது. கட்டி முடிக்கப்பட்ட பின், பெரும்பகுதி பணத்தை இறைத்தவர்களை, ஆலயத்துக்குள் விட மறுத்தார்கள் கேரளத்து வெள்ளாளர் . அவர்களுக்கு அதரவாக , அதே சாதியை சேர்ந்த- அதே ஊரைச் சேர்ந்த பிஷப் மற்றும் பங்கு சுவாமியாரும் இயங்கினார்கள் .
அதன் பின் மீனவசமூகம் , தனக்கென ஒரு ஆலயத்தை கட்டியது . இந்த நிகழ்வை மெலிஞ்சி முதன் பாடுகிறார் இங்கே. இன்று கரம்போனின் கேரளா வெள்ளாளர் , கனடாவில் தொடர்கிறார்கள் தமது சாதி வெறியை . செபஸ்தியார் ஆலயம் இப்போ ஒடுக்கபட்ட சாதிகளின் அலையாமாக இன்று உள்ளது . (இதே போன்று தான் நாரந்தனை புனித . பேதுறுவார் ஆலய வரலாறும் . நளவர் சமூதயத்தின் உளைப்பில் கட்டிய கோவில் , வேளாளரால் பறிக்கபட்டது. திமிலரைபோல , அவர்களும் தமக்கென பரலோக ராசா ஆலயத்தை கட்டினார்கள் ).

வீடியோ பாடலை காண கீழே சொடுக்கவும்

கரம்பொன் செபஸ்தியார் ஆலயம்

Advertisements

Read Full Post »

சிறுவர் போர் வீரர்களின் உளவியல் பிரச்சினைகள்

(பகுதி 3)

பேராசிரியர்.தயா சோமசுந்தரம் மற்றும் கலாநிதி.எம்.ஜயதுங்க

அறிவாற்றலின் மேம்பாடு

சிறுவர்களை இராணுவ நோக்கங்களுக்காக ஆட்சேர்ப்பு செய்வது மற்றும் எதிர்த்து போராட அவர்களை முன்னிலையில் வெளிப்படுத்துவதும், அவர்களின் அறிவாற்றல் மேம்பாட்டுக்கு சிக்கலாகிறது. சிறுவர்களுக்கு போதனை செய்து அவர்களை கொலைகள், அழிப்புகள், மற்றும் சித்திரவதைபோன்ற செயல்களை செய்யும்படி கட்டாயப்படுத்துவதனால் அவர்களின் அறிவாற்றல் அமைப்புகள் ஒரு நோயியல் மாற்றத்துக்கு திரும்புகின்றன. பிரச்சினைகளை தீர்க்கும் செயற்பாடுகள் மறைந்துபோவதுடன் தர்க்கரீதியான சிந்தனைகளும், சித்தாந்தங்களால் அடக்கி ஆளப்படுகின்றன. சிந்திப்பதற்கு பதில் செயற்படுத்துவதற்கே அவர்களுக்கு கற்றுத்தரப் பட்டுள்ளது. அவர்கள் தங்கள் மூத்த தலைவர்களின் கட்டளைக்கு கீழ்படிந்து மிகச்சரியான ஒரு கொலை இயந்திரத்தை போலவே செயற்படுகிறார்கள். பயற்சிக் காலத்தில் அவர்கள் செலவழித்த நேரத்தின்போது அவர்கள் காடுகளில் மறைந்திருத்தல், பதுங்கு குழி கடமையை நிறைவேற்றுவது மற்றும் பலவகையான தாக்குதல்களில் பங்கு கொள்வது போன்றவைகளை மட்டுமே செய்துவந்ததால் பயனுள்ளவைகளைக் கற்கும் வாய்ப்புகள் தீவிரமாக மட்டுப்படுத்தப் பட்டுவிட்டன.

ரஷ்யன் உளவியலாளர் லெவ் வாகொட்ஸ்கியின் சமூக கலாச்சார கொள்கை வலியுறுத்துவது, சிறுவர்கள் மற்றும் சமூகத்தில் உள்ள அதிகம் அறிவுடைய அங்கத்தவர்கள் இடையே கூட்டுறவான ஒரு உரையாடலின் முன்னேற்றமான பங்கினைப்பற்றியே. சிறுவர்களின் ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் இராணுவ பயன்பாடு என்பன சிறுவர்களை, சமூகத்தின் அறிவுடைய அங்கத்தவர்களான ஆசிரியர்கள்,குருமார்கள், மற்றும் ஏனைய சமூகத் தலைவர்கள் போன்றவர்களுடன் இணைவதை மட்டுப்படுத்துகின்றன. இந்த சிறுவர் போராளிகளுக்கு கல்வி அல்லது அறிவுசார் தூண்டுதல்கள் எதுவும் கிடைப்பதில்லை. வாகொட்ஸ்கி தெரிவிப்பது சிறுவர்கள் இந்த இடைத்தொடர்புகள் மூலமாக தங்கள் சமூகத்தின் கலாச்சாரங்களை கற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்று.

சிறுவர் போராளிகளுக்கு இந்த இடைத்தொடர்புகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு உள்ளதுடன் அவர்களினது உலகம் போராட்டம் மற்றும் வன்முறை என்பனவற்றுடன் மட்டுப்படுத்தப்பட்டு விடுகின்றன. இந்தச் சிறுவர்களுக்கு எழுதவும் மற்றும் வாசிக்கவும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நேரமே கிடைப்பதால் அவர்கள் கலாச்சார கருவிகளை இழந்து விட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களது அகராதி பெரும்பாலும், யுத்தம் மற்றும் வன்முறை என்பனவற்றை அடிப்படையாக கொண்ட பதங்களையே கொண்டிருக்கின்றது. படைக் கலைப்பு செய்யப்பட்ட சிறுவர்களுக்கு வரையறுக்கப்பட்ட சொல்லகராதி மற்றும் மொழித் திறமை கிடைத்திருக்கிறது. வரையறுக்கப்பட்ட சொல்லகராதி அறிவுடன் இணைந்த சிறுவர்கள் காலப் போக்கில் வளமான சொல்லகராதி அறிவுள்ள அவர்களது சகாக்களைக் காட்டிலும் மிக மெதுவாகத்தான் முன்னேறுவார்கள். அநேகமான இளம் சிறுவர் போர்வீரர்களால், வாசித்து புரிந்துகொள்வது அல்லது கணிதச் சொற் பிரச்pனைகளை தீர்ப்பது, போன்ற அறிவாற்றல் பணிகளை அவர்கள் கிளர்ச்சியாளர்களுடன் இருந்த காலத்தில் அவர்களால் செய்ய முடியவில்லை எனக் கூறப்படுகிறது. அநேகமான சிறுவர் போராளிகளிடம் பகட்டுக்காக கைக்கடிகாரங்கள் இருந்தபோதிலும் அவர்களால் நேரத்தை வாசிக்க இயலாது.

கற்றல் சிரமங்கள்

புனர்வாழ்வளிக்கப்பட்டதும் சிறுவர் போராளிகள் திரும்பவும் பாடசாலைகளுக்கு செல்ல ஆரம்பிக்கிறார்கள். அவர்கள் பாடசாலைச் சூழலிருந்து பல வருடங்களாக வெளியேறி இருந்தார்கள். அவர்களது அறிவாற்றல் மற்றும் கற்கைப்பணிகள் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மட்டத்தில் போரினால் மிகமோசமாக பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. இத்தகைய முரண்பாடுகள் இருந்த போதிலும் பிள்ளைகள் புதிய பல பணிகளை கற்றுக் கொள்வதற்காக படிப்பதற்கு போராடி வருகிறார்கள். ஆனாலும் யுத்த நினைவுகள் அவர்களைவிட்டு முற்றாக நீங்கிவிடவில்லை. உணர்ச்சிகரமான பிரச்சினைகளில் சந்தேகத்துக்கிடமான பதட்டம் சிறுவர்களிடம் இருப்பதை அவர்கள் எளிதில் நிரூபித்தார்கள்.

முன்னாள் சிறுவர் போர்வீரர்களிடத்தில் பரந்த அளவிலான கற்றல் பிரச்சினைகள் இருப்பதை ஆசிரியர்கள் அவதானித்தார்கள்.அவர்களின் வழிகாட்டிகளிடமிருந்து பரந்த அளவிலான கற்கைக்கான நேரத்தை அவர்கள் தவறவிட்டிருந்தார்கள், மற்றும் துரதிருஷ்டவசமாக அவர்கள் முக்கியமான நேரத்தை போராளிகளுடன் கழித்திருந்தனர். எழுதுவதற்கும், படிப்பதற்கும், மற்றும் கணக்கு போடுவதற்கும் பதிலாக அவர்களுக்கு எப்படி சுடுவது மற்றும் கொல்வது என்றே போதிக்கப்பட்டது.

சில சிறுவர்களுக்கு கவனத்தை செலுத்துவது பிரச்சினையாக உள்ளது. அவர்களுக்கு ஏற்படும் ஞாபக சிரமங்களுக்கு அவர்கள் அனுபவிக்கும் உளவியல் நெருக்கடிகள் காரணமாக இருக்கலாம். வகுப்பறைகளில் பாடங்களைக் கற்பதற்கு அவர்கள் தொடர்ந்து போராடி வருகிறார்கள். சில பாடசாலைகளில் அவர்களின் கடந்தகால யுத்த அனுபவங்களின் வரலாற்றை காரணங்காட்டி சக மாணவர்கள் அவர்களை நிராகரிப்பது பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளை சமூகங்கள் முற்றாக ஏற்றுக் கொண்டுவிடவில்லை. சமூக நிராகரிப்புக்கு முகம் கொடுக்கும்போது சிறுவர் போர்வீரர்கள் சங்கடம், குழப்பம், மற்றும் அவமானம் போன்றவற்றை அனுபவிக்க நேருகிறது, மேலும் அது கைக்கு கை மாறி அவர்களின் பாடசாலையிலுள்ள சக மாணவர்களின் பின்னால் சென்று நிற்கிறது. சிலர் மோசமான உந்துதல் காரணமாக பாடசாலைகளில் கோபத்தையும் வெறுப்பையும் காண்பிக்கிறார்கள். இதனால் பாதிக்கப்படும் சிறுவர்கள் வெட்கம், ஆவல், மற்றும் சுயமதிப்பை தாழ்வாக மதிப்பிடுவதால் எற்படும் உதவியற்ற நிலை,மற்றும் தாழ்வான சொந்த எதிர்பார்ப்புகள், என்பனவற்றை மீளவும் அடைகிறார்கள்.

நிபுணர்கள் கல்விதான் சமூக ஒருங்கிணைப்புக்கான சக்திமிக்க ஒரு அமைப்பு மற்றும் புனர்வாழ்வுக்கான ஒரு கருவியின் வடிவம் என்று நம்புகிறார்கள். எனவே போரினால் பாதிப்படைந்த அநேகமானவர்களுக்கு வெளிச்செல்லும் ஒரே வழியாக இருப்பது கல்விதான். எனினும் மேலதிக ஆய்வுகளிலிருந்து கண்டறிந்திருப்பது, பெரும்பான்மையான சிறுவர்கள் கல்விக்கான வழியில் அதிக நன்மைகளைப் அடைந்தாலும், சில முன்னாள் சிறுவர் போர்வீரர்கள் தங்கள் கல்வியை தொடர்வதில் ஆர்வமற்று இருக்கிறார்கள் என்று.

கற்றல் உத்திகளுக்கான பயிற்சி அல்லது சிகிச்சை போன்றன உட்பட பொருத்தமான உதவி கற்றல் சிரமங்களுக்கு ஆளாகும் இந்த முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும். ஒப்பீட்டளவில் சில அடிப்படை கல்வியறிவு மற்றும் அரம்ப மட்ட தகுதிகள் என்பனவற்றை ஒரு குறுகிய கால அளவில் அடைவதற்காக அவர்கள் திரும்பவும் செயல்படக் கூடியதாக இருப்பதால்,கல்விப் பாலமான திட்டங்கள் இந்த அமைப்பில் நன்கு செயல்படும். கல்விப் பாலத் திட்டங்கள், பிள்ளை அடுத்த கற்றல் தெரிவை நோக்கி நகரக்கூடிய விதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு திறமையான முறையில் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.அநேகமான விடயங்களில் சிறுவர்கள் தொழிற்பயிற்சியை நோக்கி முன்னேறுகிறார்கள். இப்போதுள்ள தொழிற்பயிற்சிகள்; விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு, வெதுப்பு, தச்சுவேலை, கைவினை, கட்டிடவேலை, இயந்திரவியல் ,தையல்,மற்றும் பலவகையான இதர தொழில்களில் சிறுவர்கள் தொழில் அனுபவம் பெறுவதில் உதவக்கூடியனவாக உள்ளன.

நடத்தை சிக்கல்கள்

முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் போர் தொடர்பான வன்முறையின் கொடுமையான காட்சிகளை வெளிப்படுத்தியிருப்பதால் ஒரு வரையறைக்குட்பட்ட நடத்தை சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறார்கள். அதற்கு மேலதிகமாக மோதலின் பின்னான காரணிகள், பாதிக்கப் படக்கூடிய மோசமான நடத்தைகளின் வெளிப்பாட்டை மாறுபாடான கோணங்களில் பங்களிப்பு செய்யவும்கூடும். லெவ் வாகொட்ஸ்கியின் கூற்றுப்படி, சிறுவன் வாழும் அவனது கலாச்சாரம் மற்றும் சமூகம், அவனது மாற்றம் காரணமாக பெருமளவில் பாதிக்கப்படுகிறது. வாகொட்ஸ்கி சிறுவன் கற்றுக்கொள்ளும் முக்கிய பாடம் சமுக ஒருங்கிணைப்பு மூலமே ஏற்படுகிறது என நம்பினார்.

பல வருடங்களாக சிறுவர் போராளிகள் தங்கள் நேரத்தை வளர்ந்த போராளிகளுடன் கடுமையான சட்டதிட்டங்களின் கீழ் கழித்துள்ளார்கள். அந்த சிறுவர்கள் தங்களின் உளவியல் நலன்களுக்கு எதிர்மறையான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடிய முரண்பாடான போராட்ட சூழ்நிலைகளையே தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தி வந்துள்ளார்கள். அந்த சிறுவர்களின் சிந்தனை வடிவம்,மற்றும் அறிவாற்றல் அமைப்புகள், மிகவும் தீவிரமான வன்முறையான திசையை நோக்கித் திரும்பிவிட்டது. சிறுவர்கள், கேள்விகள் எதையும் கேட்காமலே அட்டூழியங்களைப் புரிவதற்கு போதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். தங்கள் நடத்தையில் மோசமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்திய இருண்ட யதார்த்தத்துக்கு அவர்கள் சாட்சியாக இருந்துள்ளார்கள். கடந்த காலங்களில் அட்டூழியங்களைப் புரிந்துள்ள சிறுவர்களின் மனநல சுகாதார பிரச்சினைகள் பொருத்தமான முறையில் தீர்க்கப்படாவிட்டால், அவர்களின் நடத்தையில் கோளாறுகள், அல்லது சமூக விரோத ஆளுமை கோளாறுகள், மற்றும் போதை மருந்துக்கு அடிமையாகும் பிரச்சினைகள் போன்றவவை உருவாவதற்கான அதிகளவு ஆபத்து உள்ளது.

நேபாளத்தில் கோர்ட்டும் அவரது குழுவும் 2008ல், மோதலின் பின்னான காரணிகள் அதாவது அதனால் ஏற்பட்ட களங்கம், மோசமான மனநிலை வெளிப்பாடுகளை உருவாக்குவதற்கான பங்களிப்பினை வழங்கக்கூடும் என்கிற முடிவுக்கு வந்தார்கள். அவர் மாதிரிக்கு எடுத்துக் கொண்ட முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள், அதிர்ச்சிகரமான நிகழ்வுகளின் வெளிப்பாடுகளை கட்டுப்படுத்திய பின்பும் ஒப்பீட்டளவில் மன அழுத்தம் மற்றும் பி.ரி.எஸ்.டி போன்றவற்றுக்கு குறிப்பிடத்தக்களவு உயர் விகிதத்திலான நோய் அறிகுறிகளைக் காண்பித்தார்கள்.

2010ல் ஆராய்ச்சியாளர் பெற்றான்கோட் முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளிடத்தில் உளவியல் சரிசெய்தலை ஆராய்ந்து ஒரு ஆய்வினை மேற்கொள்வதற்காக சியாரலியோனில் உள்ள ஆண் மற்றும் பெண்களான முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளான 156 பேரை பயன் படுத்தினார். 2 வருடங்களுக்கு மேலாக அவர்களை கண்காணித்தபோது, யுத்தத்தின்போது காயமடைந்த அல்லது மற்றவர்களைக் கொன்ற இளைஞர்களது விரோதப்போக்கான மனநிலை அதிகரித்து இருப்பதாக விளங்கியது. அறிக்கைகள் தெரிவிப்பதின்படி உகண்டாவில் உள்ள முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள், படைக்கலைப்பிற்கு பின்னர், பல்வேறு வகையான பழக்க வழக்க பிரச்சினைகளுக்கு உள்ளானதாகவும் அவர்களில் சிலர் சமூக விரோதச் செயல்களுக்காக தண்டிக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.குலு மாவட்டத்தில் உள்ள இளம் குற்றவாளிகள் பிரிவில் உள்ள கைதிகளில் 70 விகிதமானவர்கள் முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளாவர். உகண்டாவில் உள்ள முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் கற்பழிப்பு, தாக்குதல், மற்றும் கொள்ளை, போன்ற சம்பவங்களில் தொடர்புபட்டதால் தண்டனைக்கு ஆளாகியுள்ளனர்.

உளவியலாளர் யூரி புரௌண்பென்பிரீனர் விளக்கியதன்படி சமூகத் தொடர்புகள் பிள்ளைகளின் நடத்தையில் ஒரு முக்கிய பங்கினை வகிக்கிறது. சமூக உறவுகளின் உட்பொதிவு தொடர்பான கோளங்கள், சமூக சூழலியலில் பகுப்பாய்வு செய்வதற்கான அடிப்படை கூறுகளாக தனிப்பட்ட நடத்தைகள் மற்றும் நலன்களையே தீர்மானிக்கிறது. இந்த சிறுவர்களை கடத்திச்சென்று முகாம்களில் வைத்திருந்த வேளைகளில்,ஆரோக்கியமான சமூக உறவுகளை ஏற்படுத்திக் கொள்வதற்கு அவர்களுக்கு ஒரு வழியும் இருக்கவில்லை.

சிறுவர் போராளிகள் மற்றும் சமூகத்தில் அவர்களை மீள ஒருங்கிணைப்பதில் உள்ள சிக்கல்கள்

முன்னாள் சிறுவர் போர்வீரர்களை மீள ஒருங்கிணைப்பது சவாலான ஒரு விடயம். சிறுவர் போராளிகள் அநேகமாக உளவியல், மற்றும் சமூகவியல், சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறார்கள். சிலவேளைகளில் அவர்களது சமூக அங்கத்தவர்கள் அவர்களது யுத்தகால நடவடிக்கைகளையிட்டு அச்சம் கொண்டு அவர்களை ஊரைவிட்டே ஒதுக்கி வைக்கிறார்கள். இந்தப் பிள்ளைகளில் சிலர் அவாகளது உறவினர்களை கொலையோ சித்திரவதையோ செய்திருக்கலாம். இந்தக்காரணிகள் சிறுவர் போராளிகளை திரும்பவும் சமூகத்துடன் மீள ஒருங்கிணைப்பது, மற்றும் அர்த்தமுள்ள மற்றும் உற்பத்தியான வாழ்க்கையை வாழ்வதை தடை செய்யலாம்.

ஆபிரிக்கா, ஆசியா,மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்கா நாடுகளில் மேற்கொண்ட ஏராளமான ஆய்வுகள் தெளிவு படுத்துவது, முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் சமூகத்தில் மீள ஒருங்கிணைக்கப் படும்போது இதுபோன்ற சவால்களை எதிர்நோக்குகிறார்கள் என்று. சில நாடுகளில் மோதல் இன்னமும் நிலவுகிறது, மற்றும் விடுதலையான சிறுவர் போராளிகள் இன்னமும் கிளர்ச்சியாளர்களால் திரும்பவும் பிடிபடும் அச்சுறுத்தல்களை எதிர்நோக்கி உள்ளதுடன், அதிகாரிகளின் அடக்குமுறை, மற்றும் கடந்தகால அட்டூழியங்களுக்காக அவர்களின் சமூகத்தவர்கள் அவர்களைத் தாக்க முயற்சிப்பது, போன்ற ஆபத்துக்களுக்கும் ஆளாகி உள்ளார்கள்.

உகண்டாவின் குலு மாவட்டத்தில் உள்ள சிறுவர்களை காப்பாற்றுங்கள் அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர்கள், 2004 – 2005ல், சுமார் 300 முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளைக் காப்பாற்றிய பின்னர் கண்டது, அவர்கள் மீள ஒருங்கிணைக்கப் படவேண்டிய சமூகத்தை சோந்த யாரும் அங்கு காணப்படாததையே. சரணடைந்த அல்லது பிடிபட்ட சிறுவர் போராளிகளை அல்ல தண்டிக்க வேண்டியது, சிறுவர் போராளிகளை சோப்பதற்கும், பயிற்சி வழங்கி அவர்களை சிறுவர் போர்வீரர்களாக மாற்றுவதற்கும் பொறுப்பாக இருந்தவர்களைத்தான் யுத்தக்குற்றவாளிகளாகக் கருதி தண்டிக்க வேண்டும், என்று வலியுறுத்த வேண்டும். சரணடைந்த அல்லது பிடிபட்ட சிறுவர் போராளிகளை, குற்றவாளிகளைப்போலவோ அல்லது இளங் குற்றவாளிகளைப் போலவோ நடத்தக் கூடாது, ஆனால் பொருத்தமான உளவியல் சிகிச்சை,சமூக பொருளாதார, மற்றும் கல்வி வாய்ப்புகளை புனர் வாழ்வாக வழங்க வேண்டும். சமூகத்துடன் சிறுவர் போராளிகளின் மீள் ஒருங்கிணைப்பு, உலகின் பல நாடுகளில் வெற்றிகரமாக நிறைவேறியுள்ளதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன.

1995 முதல் 1997 வரை இடம்பெற்ற அங்கோலாவின் படைக்கலைப்பு நடவடிக்கை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் வரலாற்றிலேயே மிகவும் விரிவான ஒரு நடவடிக்கை.ஒருவேளை அதுதான் முதல் தடவையாக சிறுவர்களை சமாதான நடவடிக்கைகளில் தனித்தன்மையாக சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்ட செயல்பாடு என்றும் கூறலாம்;. அதேவேளை 1994 லுசாக்கா விதிப்படி வெளிப்படுத்தப் படாவிட்டாலும்,அவர்களது படைக்கலைப்பு மற்றும் மீள ஒருங்கிணைப்பு என்பன சமாதான ஒப்பந்தத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு அமைக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுவினால் மேற்கொள்ளப்பட்ட முதல் தீர்மானத்துக்கு முன்னுரிமையளித்து பிரகடனப் படுத்தப்பட்டது. உள்ளுர் சிவில் சமூக வலையமைப்புகளுடன் ஏற்படுத்திய கூட்டு,அநேக சிறுவர்களுக்கு தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புவதற்கு சாத்தியமான வழியை அமைத்தது.

மோதலின் பின்னான அனுபவங்களைப்பற்றி மேற்கொண்ட ஒரு நீண்டகால ஆய்வின்படி பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பது, குடும்ப ஆதரவு, மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்பு போன்ற மோதலின் பின் அனுபவங்கள் மனநல ஆரோக்கியத்தில் முக்கிய பங்காற்றி உள்ளது என்பதை, மீள் ஒருங்கிணைப்பு செய்யப்பட்ட 39 மொசாம்பியன் ஆண்களை 16 வருடங்களின் பின்னர் மீண்டும் நேர்காணல் செய்தபோது அறிய முடிந்தது என்று.மோதலின் பின்னான புனர்வாழ்வு முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளின் வாழ்க்கையில் மிகவும் முக்கியமானதாகும்.அதிர்ச்சியின் பாதிப்பிலிருக்கும் இந்த சிறுவர்கள் அதிலிருந்து மீண்டு உற்பத்தி திறன் கொண்ட அங்கத்தவர்களாக சமூகத்துடன் மீள ஒருங்கிணைவதற்கு, சமூகமானது அவர்களைப்பற்றிய நல்லெண்ணங்களைக் கொண்டிருப்பதுடன் அதற்காக ஒரு ஆரோக்கியமான சூழலையும் உருவாக்க வேண்டும். ஆராய்ச்சியாளரான பெற்றன்கோட்டின் கண்ணோட்டத்தில்,முன்னாள் சிறுவர் போராளிகளின் கடுமையான யுத்த அனுபவங்கள்,நீண்டகால பின்விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கும்,ஆனால் இந்த விளைவுகளின் இயல்பும் மற்றும் அதன் விரிவாக்கமும் மோதலின் பின்னான ஆபத்தினதும் மற்றும் பாதுகாப்பு காரணிகளினதும் தாக்கத்திலேயே தங்கியிருக்கின்றன. அநேக நிபுணர்கள் சிறுவர் போராளிகளின் மீள் ஒருங்கிணைப்பு மூன்று கூறுகளை வலியுறுத்துவதாக முதன்மைப்படுத்தி சொல்லியிருக்கிறார்கள் அவையாவன: குடும்ப மீள் ஒருங்கிணைப்பு, சமூக – உளவியல் ஆதரவு, கல்வி மற்றும்பொருளாதார வாய்ப்புகள் என்பனவே.

மொழிபெயர்ப்பு: எஸ்.குமார்

Read Full Post »

சிறுவர் போர் வீரர்களின் உளவியல் பிரச்சினைகள்

(பகுதி 1)

– பேராசிரியர். தயா சோமசுந்தரம் மற்றும் கலாநிதி. எம்.ஜயதுங்க

உலகின் பலநாடுகளிலும் சிறுவர்களை ஆயுத மோதல்களில் பயன்படுத்தி வருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆபிரிக்கா, ஆசியா,மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்கா போன்றவற்றில் உள்ள நாடுகளில் இருக்கும் பல்வேறு கிளர்ச்சிக் குழுக்களும் மற்றும் எப்போதாவது ஒரு சில அரசாங்கங்களும், தங்களது ஆயுதப் போராட்டங்களில் சிறுவர்களை ஈடுபடுத்தி வருகிறார்கள். 18வயதுக்கு கீழ்பட்ட ஆண் மற்றும் பெண் என இருபாலாரையும் கொண்ட சுமார் 30,000 சிறுவர்கள் இன்று உலகெங்கிலுமுள்ள சுமார் 30 போராட்டங்களில் தொடர்பு பட்டுள்ளார்கள். (2001ம் ஆண்டின் சிறுவர் போர் வீரர்களைப்பற்றிய உலகளாவிய அறிக்கையின்படி).அநேகமாக இந்தச் சிறுவர்கள் அவர்கள் பெற்றோர்களிடமிருந்து கடத்தப்பட்டு, மற்றும் அவர்களுக்கு போதனைகளை ஊட்டி, சுருக்கமான சிறு பயிற்சிகளை வழங்கி, வளர்ந்த கிளர்ச்சி அங்கத்தவர்களுடன் சேர்த்து, பூரண ஆயுதப்பயிற்சியும் மற்றும் பூரணமான ஆயுதங்களையும் வைத்திருக்கும் அரசாங்க படைகளை எதிர்த்து போராடுவதற்காக அனுப்பப்படுகிறார்கள்.

ஏராளமான சிறுவர் போர் வீரர்கள் யுத்தத்தின்போது கொல்லப்பட்டுவிடுகிறார்கள். அதிலிருந்து தப்பிப் பிழைப்பவர்கள், ஆழமான உடல் மற்றும் உளவியல் பேரதிர்ச்சிகளினால் துன்பப்படுகிறார்கள். இத்தகைய பேரதிர்ச்சிகள் அவர்களது சமூக மற்றும் புலனறிவு வளர்ச்சிகளில் பாதிப்பை உண்டாக்குகிறது போர் முடிவடைந்ததும் அவர்கள் விடுதலை செய்யப்படுகிறார்கள், அல்லது தப்பியோடுகிறார்கள், சாத்தியமான வகையில் இவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினருடன் ஒன்றிணைவதற்கே பெரும்பாலும் முயற்சி செய்கிறார்கள். சிலர் படைக்கலைப்பு மற்றும் புனர்வாழ்வு நடவடிக்கைகள் ஊடாக செல்கிறார்கள். மீள் கல்வி நடவடிக்கைகள்,புனர்வாழ்வு, மற்றும் சமூக ஓருங்கிணைப்பு நடவடிக்கைகள் போன்றவைகள் இடம்பெற்றாலும்கூட, பெரும்பான்மையான சிறுவர் போர் வீரர்கள் தொடர்ந்தும் யுத்தத்தின் எதிர்மறை விளைவுகளால் தொடர்ந்தும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிறார்கள்.

1989ல் நடத்தப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபையின் சிறுவர்கள் உரிமைகள் மாநாட்டை (சி.ஆர்.சி) ஏற்றுக் கொண்டதன் பின்னரும்கூட, வயதுவந்த ஆண்களின் சுயசிந்தனைப்படி செயற்படவேண்டிய யுத்தமானது இன்னமும் சிறுவர்களை சுரண்டி வருகிறது. இந்த சிறுவர் போராளிகள் நிகழ்ச்சி மூலம், குழுக்களிடையே கலாச்சார அல்லது இன அடையாளத்தை தெளிவாக வரையறை செய்யும் கிடைமட்ட ஏற்றத்தாழ்வுகளை வெளிபடுத்தும் சூழ்நிலைகளை காணக்கூடியதாக உள்ளது. வன்முறை மற்றும் மோதல்களுக்கு வழிவகுக்கும், நிலையற்ற சமூகத்தன்மை குழுக்களிடையே அரசியல், பொருளாதார, மற்றும் சமூக பரிமாணங்களில் கடுமையான ஏற்றத்தாழ்வுகளை வளர்த்து வருகிறது. இன மற்றும் கலாச்சார இழப்புகள் சக்திவாய்ந்த அமைப்புகளை ஒன்று திரட்டும் முகவர்களாக மாறக்கூடியவை.

பலவீனமான மற்றும் குறைவான வளங்களை உடைய கிளர்ச்சிப்படைகள் மட்டுமல்லாது சில நேரங்களில் அரசாங்கங்கள்கூட சிறுவர்களை படைவீரர்களாக இணைக்கும் நிலையில் தங்கியிருந்தன. அநேகமாக வளர்ந்த படைவீரர்கள் கொல்லப்பட்டு, அல்லது போராட விருப்பமின்மையால் அல்லது ஆட்கள் கிடைக்காமல் போதல், போன்ற மனித சக்திகளின் பற்றாக்குறை ஏற்படும் சந்தர்ப்பங்களில் பலவீனமான தலைவர்கள் ,பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் போன்ற சமச்சீரற்ற போர் கருவிகளின் பக்கம் திரும்ப நேருகிறது. நவீன ஆயுதங்களின் பெருக்கம் காரணமாக சிறுவர்களினால்கூட அவைகளை எளிதில் கையாளக்கூடியதாக உள்ளது ( ஏகே 47 அல்லது ரி 56 போன்ற தாக்குதல் துப்பாக்கிகள், அல்லது சிறியரக நிலக்கண்ணி வெடி போன்றவை மிகவும் இலேசானதாகவும், கையாள்வதற்கு எளிதானதாகவும் உள்ளதால் சிறுவர்களுக்கு அவற்றின் பயன்படுத்தலைப் பற்றிய பயிற்சி வழங்குவது சுலபமாக உள்ளது),

மேலும் இந்த சிக்கலான சமன்பாடுகளின் உதவியால் ஆயுத வியாபாரிகளுக்கு அவற்றின் விநியோகத்தை உறுதி செய்வது முக்கியமானதாக உள்ளது. இந்த ஆயுத வியாபாரத்தினால் மிகப்பெரிய பொருளாதார இலாபம் கிட்டுவதோடு, அதன் தயாரிப்பு மற்றும் விநியோக பாதை என்பன பெரும்பாலும் சர்வதேச சமூகத்தின் ஈடுபாடுகளில் தங்கியிருக்கிறது. மேலும் போராட்டத்தின் நிலை கணிசமானளவு நுட்பமான திறன்களையும் பெற்றுள்ளது. பயிற்சியும் மற்றும் ஆயுதங்களும் பல்வேறு அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளிடமிருந்தே வருகிறது. யுத்தமுன்னிலையில் நிறுத்தப்படும் சிறுவர்களின் நிலை வளர்ந்த ஆண்களின் விளையாட்டில் உள்ள பகடைக்காய்களின் நிலையை ஒத்ததாக உள்ளது.

சிறுவர்களைக் கட்டாயமாக படையில் இணைப்பது, ஒருவகையான உடல், உணர்வு, மற்றும் தார்மீக துஷ்பிரயோகம் என்கிற வடிவத்தில் உள்ளதோடு, இன்னும் சொல்லப்போனால் 1998ல் டி சில்வா எமுதிய “தற்கொலைக்கான பதிலாள்” என்ற நூலில் வருவதைப் போல இருக்கும். எனினும் அது வெறுமனே சிறுவர்களின் ஆட்சேர்ப்பை கண்டிப்பதாகவோ அல்லது தடை செய்வதாக இருந்தால் மட்டும் போதாது, ஆனால் இன்னும் ஆழமான பல கேள்விகளை கேட்கவேண்டியிருக்கும்,

“சிறுவர்கள் ஏன் அதில் இணைகிறார்கள்?. அந்தப் பின்னணியை விளங்கிக் கொள்வதும் அதேபோல முக்கியமானதாகும், குறிப்பாக சிறுவர்கள் போர்வீரர்களாக மாறுவதற்கான முறையான காரணியை கண்டறிவதோடு,அதை நாங்கள் திறமையான முறையில் தடுக்க வேண்டுமானால் அந்த நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதற்காக பணியாற்ற வேண்டியது முக்கியமானதாகும். அதேநேரம் சிறுவர் போர் வீரர்களின் தற்காலிக காரணிகளையும் மற்றும் நிலமைகளை புரிந்துகொள்வது, மிகவும் விரிவானதும் மற்றும் திறமையானதுமான, படைக்கலைப்பு, புனர்வாழ்வு,மற்றும் அவர்களின் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் என்பனவற்றுடன் மீள ஒருங்கிணைதல் போன்றவற்றை வழிநடத்த தேவையான ஒரு புது வடிவத்தைக்கொண்ட நிகழ்ச்சித் திட்டத்தை அவர்களுக்காக உருவாக்க கூடியதாக இருக்கும்.

சிறுவர்களை போராடக் கட்டாயப்படுத்தும், சமூக – அரசியல்,பொருளாதார,மற்றும் உளவியற்காரணிகள் மிகவும் சிக்கலானவை. அவைகளை தள்ளக்கூடிய மற்றும் இழுக்க கூடிய காரணிகள் என பிரிக்க கூடியதாக உள்ளன. இந்த தள்ளும் – இழுக்கும் பிரிவுகளை பயன்படுத்தி சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் சிறுவர் தொழிலாளர்களை ஒழிக்கும் சர்வதேச திட்டத்தின்கீழ் மிகவும் விசேடமாக சிறுவர் போராளிகள் விடயத்தை கையாளலாம்.

அதிர்ச்சியான காயங்கள்

யுத்தத்தின்போதும் மற்றும் வன்முறை மோதல்களின்போதும், அந்த பொதுவான அனுபவங்களான தொடர்ச்சியான ஷெல் தாக்குதல்கள், குண்டு வீச்சுக்கள், உலங்கு வானூர்தி துப்பாக்கி சூடுகள், சுற்றிவளைப்புகள், தேடுதல் நடவடிக்கைகள், மரணங்கள்,காயங்கள், அழிவுகள், பெருந்தொகை கைதுமுயற்சிகள், தடுப்புக்காவல்கள், துப்பாக்கி சூடுகள், கையெறிகுண்டு வீச்சுக்கள்,மற்றும் கண்ணிவெடி தாக்குதல்கள் என்பனவற்றின் காரணமாக, சிறுவர்கள் அதிர்ச்சியுடன் கூடிய காயங்களுக்கு இலக்காக நேரிடலாம். யுத்த சூழலில் உள்ள சிறுவர்கள் தொடர்பான ஆய்வுக் கற்கைகள் வெளிப்படுத்துவது உதாரணத்துக்கு மொசாம்பிக் (றிச்மன் 1988) மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ்(சி.ஆர்.சி,1986) போன்ற அறிக்கைகள் மூலம் தெரிய வருவது கணிசமானளவு உளவியல் தாக்கங்கள் ஏற்பட்டுள்ளதாக.

வளரும் அவர்களின் மனங்களில் யுத்தம் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள், அதன் விளைவாக ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியான காயங்கள் மற்றும் கொடூரத்தனம் என்பன சிறுவர் போராளிகளாக அவர்கள் மாறுவதை மேலும் தீர்க்கமான நிலைக்கு தள்ளியிருக்கலாம். சிறுவர்கள்; மீதான நேரடி தாக்கத்துக்கு மேலதிகமாக, யுத்தத்தின் விளைவாக குடும்ப மற்றும் சமூக மட்டத்தில் கூட்டான வேதனைகளும் அதிர்ச்சிகளும் ஏற்பட்டிருக்கலாம். குடும்ப மற்றும் சமூக நடவடிக்கைகள், ஆதரவுக் கட்டமைப்புகள் மற்றும் வலையமைப்புகள், நன்னெறி மற்றும் தார்மீக மதிப்புகள், இணைப்பு மற்றும் நோக்கம் என்பனவற்றில் ஒரு முறிவு ஏற்பட்டிருக்கலாம். இந்த நிச்சயமற்ற,பாதுகாப்பற்ற, மற்றும் நம்பிக்கையற்ற சூழலில் உள்ள சிறுவர்கள் அநேகமாக மாற்று வாய்ப்புகளை தேடுவது சகஜம், அதன்காரணமாக வசீகரிக்கும் சாத்தியங்களைப் பின்பற்றி பாதிப்பு ஏற்படக்கூடிய தெரிவுகளை மேற்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு தள்ளப்பட்டு விடுகிறார்கள். வன்முறை தண்டனை, மற்றும் அநீதி என்பனவற்றுடன் சேர்ந்து வளர்ந்ததின் விளைவாக கொடூரத்தனம் அவர்களிடம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது, மற்றும் பாதுகாப்பின்மை, தங்கள் பாதுகாப்புக்கான அச்சம், மற்றும் உண்மையான அச்சுறுத்தல்கள், (மற்றும் அவர்களின் கற்பனைகள், அவர்களின் குடும்பங்கள் மற்றும் சமூகங்கள்) என்பன, தங்களை பாதுகாக்க ஆயுதங்களை ஏந்தவும் பயிற்சிகளை மேற்கொள்ளவும் அவர்களைத் தூண்டுகிறது.

இழப்பு

இடம்பெயர்ந்த அநேக குடும்பங்கள், வருவாய், வேலை வாய்ப்பு ,மற்றும் உணவு என்பன கிடைக்காமல், இன்னல்பட்டபோது குறைந்தது அவர்கள் உண்பதற்கு உணவாவது கிடைக்குமே என்கிற நப்பாசையில் தங்கள் பிள்ளைகளில் ஒருவரை இணையும்படி ஊக்கப் படுத்தியிருக்கலாம். போர் அழித்து நாசப்படுத்திய இடங்களில் அதிகளவு போஷாக்கின்மை மற்றும்; உடல் நலக்குறைவு ஏற்பட்ட சம்பவங்கள் ஏராளம் இடம்பெற்றுள்ளன. சில இடங்களில் சுகாதார பாதுகாப்பு வசதிகளின் ஒதுக்கீடு மற்றும் விநியோகம் (அலுவலர்கள், மருந்துகள், உபகரணங்கள் என்பன) குறிப்பிடத்தக்க வகையில் விகிதாசாரமற்ற முறையில் உள்ளன. கல்வி மற்றும் பாடசாலைகள் ஒழுங்கற்ற அமைப்பாக மாறிவிட்டன. மேல் படிப்பு, விளையாட்டு, வெளிநாட்டு உபகாரச் சம்பளம் வழங்குதல், மற்றும் சில அதிக சலுகைகள் உள்ள குழுக்களுக்கு வழங்குவதைப் போன்ற வேலை வாய்ப்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது சில குழுக்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் கிட்டாமை போன்ற விடயங்களில் வாய்ப்பு பெறுவது அநேகமாக உண்மையான அல்லது அனுமானிக்கப்பட்ட அளவில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிலவுகின்றன. அதிகம் மனச்சாட்சி உணர்வு மற்றும் அக்கறை உள்ள பிள்ளைகள் இந்த இழப்புகளையும் பாகுபாட்டையும் காணும்போது அல்லது அதை தங்கள் குடும்பம் மற்றும் சமூகம் அனுபவிக்க நேரும்போது அந்த நிகழ்வுகள் அவர்களை ஆயுத எதிர்ப்பு குழுக்களில் இணைவதற்கு தள்ளிவிடும்.

சமூக கலாச்சார காரணிகள்

மற்றொரு சக்தியான தள்ளிவிடும் காரணியாக இருப்பது சமூக அடக்குமுறை நடவடிக்கைகள், அங்கு கீழ் வகுப்பு மற்றும் சாதியினர், அதிகாரமும், சக்தியும், உள்ள மேல்மட்டத்தினாரால் ஒடுக்கப்படும் நடைமுறை. கீழ் வகுப்பை சேர்ந்த அநேகர் இந்த ஆயுத எதிர்ப்பு குழுக்களில் இணைந்ததும் இந்த அடக்குமுறை நடவடிக்கையிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான ஒரு வழியாக கருதியே.அதேபோல இளம் பெண்கள் ஆணாதிக்க அடக்குமுறைகளினால் தாங்கள் அனுபவிக்கும் பாலியல் அடக்குமுறையிலிருந்து தப்பி, விடுதலை பெறுவதற்கான ஒரு மார்க்கமாக இதனை கருதுகிறார்கள்.

இழுக்கும் காரணிகள்

பிள்ளைகள் அவர்களது வயது,போதிய முதிர்ச்சியடையாமை,ஆர்வம், மற்றும் சாகச்செயலகள் மீதுள்ள காதல் போன்றவை காரணமாக மோடிவித்தைக்காரனின் குழலோசையில் மயங்கி எளிதில் பாதிப்படைவதுபோல, பல்வேறு வகையான உளவியல் கவர்ச்சியில் மயங்கி அதன் பின் செல்கிறார்கள். யுத்த துணைக் கருவிகளை பகிரங்கமாக காட்சிப்படுத்துவது, போரில் இறந்த வீரர்களின் மரணச் சடங்குகள் நடத்தி அவர்களின் சுவரொட்டிகளை காட்சிப்படுத்தல், பேச்சுக்கள் மற்றும் காணொளிக் காட்சிகளை விசேடமாக பாடசாலைகளில் வெளியிடுவது, வீரப் பிரதாபங்கள், மெல்லிசைப் பாடல்கள்,மற்றும் கதைகள் போன்றவற்றை கூறி, தேசப்பற்று உணர்ச்சிகளை கிளறிவிட்டு ஒரு தியாகியாக மாறுவதற்கான பரபரப்பை ஊக்கிவித்து இணைவதற்கு நிர்ப்பந்திக்கும் சூழ்நிலை உருவாக்கப்படுகிறது. வெளியேறும் பகுதிகளில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை விதித்து, பொறிக்குள் அகப்பட்டதைப்போன்ற ஒரு உணர்ச்சியை உருவாக்கியதுடன் அதேபோல தொடர்ச்சியான ஆட்சேர்ப்பு நடைபெறுகிறது என்பதையும் உறுதிப்படுத்துவது. இராணுவத் தன்மையான பயிற்சிகள் ஒரு இராணுவ சிந்தனையையே ஊற்றெடுக்க வைக்கிறது.

யுத்தம் மற்றும் வன்முறையான சூழலில், சமூக கலாச்சார மற்றும் சமயத் தலைவர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள், சிறுவர்களை படையில் சேர்ப்பதை பாதுகாக்கவோ அல்லது எதிர்க்கவோ முன்வருவதில்லை. அரசாங்கத்தினால் செயற்படுத்தப்படும், பாரிய சுடுகலன்கள், துப்பாக்கிச் சூடுகள், குண்டுத் தாக்குதல்கள், ஏறிகணை வீச்சுகள், தடுத்து வைத்தல்கள், மற்றும் ஒரு சமூகத்துக்கு எதிரான சித்திரவதைகள் போன்ற பாகுபாடற்ற வன்முறைகள் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஊக்குவிப்பு காரணியாக உள்ளன.

உளவியல் ரீதியிலான விளைவுகள்

உளவியல் ரீதியிலான விளைவுகளை ஒருவர் பார்க்கும்போது,மரணம் மற்றும் காயமடைதல் என்பனவற்றுக்கு அப்பால், சிறுவர்களை ஆட்சேர்த்தல்,மிகவும் கொடூரமான செய்கையாக தோன்றுகிறது. எங்களிடம் சிகிச்சைக்கு வந்த அப்படியானவர்களிடம் நாங்கள் கண்டது அவர்களின் முழு உளவியல் நிறமாலையும்,நரம்புத் தளர்ச்சி நிலையிலிருந்து மன மற்றும் உணர்ச்சி அழுத்தங்கள், மற்றும் உளவழி அமுத்தங்களினால், உடல் நோய்களின் வடிவத்தில் மாற்றம் பெற்றிருப்பதையும், பி.ரி.எஸ்.டி எனப்படும் அதிர்ச்சிகளுக்கு பின்னான அழுத்த நோய் இன்னும் கடுமையான எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய வீரியம் மிக்கதாக மாறியிருப்பதை, அது அவர்களை உளவியல் மற்றும் சமூக ரீதியாக முற்றாக தகர்த்து விட்டிருந்தது.

பலவகையான ஆய்வுகள் தெரிவிப்பது இந்த சிறுவர் போர் வீரர்கள் , பி.ரி.எஸ்.டி எனப்படும் அதிர்ச்சிகளுக்கு பின்னான அழுத்த நோய் தோன்றுவதற்கான அதிகபட்ச ஆபத்து நிலையில் இருந்தார்கள். ஒக்கெல்லோ, ஒணென், மற்றும் மியுசிசிவ் என்பவர்களின் ஆய்வு (2007) 27 முதல் 34.9 விகிதம் வரையான உகண்டா நாட்டு சிறுவர் போராளிகள் இந்த பி.ரி.எஸ்.டி யினால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார்கள எனக் கண்டுபிடித்திருந்தது. கோர்ட்டும் மற்றவர்களும் மேற்கொண்ட ஆய்வுப்படி 75 நேபாளி சிறுவர் போராளிகள் (இது 52.3 விகிதம்) மன அழுத்த அறிகுறியை சந்தித்து இருப்பதாகவும்,65 பேர்கள் (46.1 விகிதம்)மனப் பதட்ட நிலைக்கு ஆளாகி இருப்பதாகவும், 78 பேர்கள் (55.3 விகிதம்) பி.ரி.எஸ்.டி நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருப்பதாகவும்,55 பேர்கள்(39 விகிதம்) பொது உளவியல் பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிருப்பதாகவும் ,மற்றும் 88 பேர்கள ்(62.4 விகிதம்) செயல்பாட்டு பலவீன நிலையில் உள்ளதாகவும் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீலங்காவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வின்படி வளர்ந்தவர்களைக் காட்டிலும் அதிக அளவிலான சிறுவர்கள் அதுவும் கட்டாயமாக படையில் இணைக்கப்பட்டவர்கள் பி.ரி.எஸ்.டி யினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். சோகமான மனநிலையில் இருந்தவர்கள் உட்பட நேர்காணல் செய்யப்பட்ட பெரும்பான்மையான சிறார்களின் உணர்வு மயமான பின்விளைவுகள், முன்னீடுபாடாக, தற்கொலை சிந்தனைகள், மற்றும் அச்சங்கள் என்பனவாகவே இருந்தன. இவர்களில் பெரும்பாலானோர்கள் அவர்களின் நடவடிக்கைகளின் விளைவாக தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களின் மரணம் மற்றும் சமூக அந்தஸ்து என்பனவற்றை இழந்து விட்டிருந்தார்கள். இந்த ஆய்விலிருந்து மேலும் கண்டறிந்தது, ஸ்ரீலங்காவில் வளர்ந்து வரும் எல்லா சிறார்களிடையே ஒரு தலைமுறை சிறுவர்கள் போரைத்தவிர வேறு எதையும் தெரியாதவர்களாக உள்ளதுடன் போதனைகளுக்கு உட்படுத்தப் பட்டிருப்பதால், தங்கள் எதிரிகளைப் பற்றி வெறுப்பான உணர்வுகளையே கொண்டிருக்கிறார்கள். அத்தடன் கட்டாயமாக படையில் இணைக்கப்பட்ட சிறுவர்கள் வறமையில் வாழும் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள். வசதியுள்ள குடும்பத்தை சேர்ந்த சிறுவர்கள் ஒன்றில் அந்த இடத்தைவிட்டு குடிபெயர்ந்தோ அல்லது அவர்களை கட்டாயமாக இணைத்தபின் விடுதலை செய்யப்பட்டோ இருக்கவேண்டும்(டிசில்வா,ஹோப்ஸ் மற்றும் ஹன்க்ஸ்,2001)

கார்பரினோ மற்றும் ஹோஸ்டென்லி(1993) தங்கள் ஆய்வில் தெரிவித்திருப்பது, அரசியல்; தொடர்பான வன்முறைகள் மற்றும் யுத்தம் என்பன நன்கு நடத்தப்பட்டு வரும் குடும்ப நலன்களுக்கு தீவிரமான ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. அநேகமான சிறுவர் போராளிகள் நீண்ட காலமாக தங்கள் பெற்றோர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர்களாகவும் மற்றும் அநேகமானவர்கள் குடும்ப உடமைகளின் உணர்வுகளை இழந்து விட்டவர்களாகவே உள்ளனர். அவர்களின் குடும்ப பிணைப்புகள் உடைந்து போய்விட்டன. இந்தச் சிறுவாகள் தங்கள் கலாச்சார, சமூக, மற்றும் தர்ர்மீக அடையாளங்களை இழந்துவிட்டிருக்கிறார்கள், அதன்காரணமாக அவர்கள் உளவியல் மற்றும் சமூக எதிர்விளைவுகளினால் பாதிப்படையக் கூடியவர்களாக இருக்கிறார்கள். பி.ரி.எஸ்.டி பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிருப்பவர்கள் போரைப்பற்றிய உள்ளுடுருவிய நினைவுகள் மற்றும் கடந்தகால நிகழ்வுகளின் மீட்டல்கள்,உணர்வுமயமான எழுச்சிகள், மரத்துப்போன உணர்வுகள் போன்ற பல்வேறுவகையான பதட்டமான நோய் அறிகுறிகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்களின் கடந்தகால அனுபவங்கள் தொடர்பாக தவிர்க்கப்பட வேண்டிய அநேக இடங்களும், உரையாடல்களும், உள்ளன. சில சிறுவர்கள் தங்கள் சொந்தக் கிராமங்களுக்கு திரும்பிச்செல்லத் தயக்கம் காட்டுவது அவமானம் அல்லது குற்ற உணர்வு காரணமாக இருக்கலாம். முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் விவரித்ததைப்போல சமூக நிலமைகள், பௌதீக இடங்கள், அல்லது கடந்தகாலத்தை பற்றிய மன உளைச்சல் அறிகுறிகளை தூண்டிவிடும் நடவடிக்கைகள் உட்பட அனைவற்றையும் திறமையாக அடையாளம் காண்பதை தவிர்ப்பதுடன், எதிர்காலத்திலும் அவைகளை தவிர்ப்பதற்கு ஏற்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். கடுமையான அதிர்ச்சி கலந்த மனஉளைச்சலை தூண்டிவிடக்கூடிய மீள் அனுபவத்தை ஏற்படுத்துவது பௌதீக இடங்கள், சில முன்னாள் சிறுவர் போராளிகள் முன்பு தாங்கள் பங்கேற்ற வன்முறையான மனிதாபிமானமற்ற அட்டூழியங்கள் நடைபெற்ற இடங்களை பார்ப்பதை தற்போது தவிர்த்து வருகிறார்கள்.

(தொடரும்)

Read Full Post »